Wystawa fotografii Romualda Makara

Dlaczego lubimy pajęczyny ?

„Czy pająki gryzą ?” zapytała mała Antonina. „Nie pająki są dobre, nie gryzą” – odpowiedziała mama Antoniny – „Pająki mogą być Twoimi kolegami”. Taki oto dialog odbył się  niedawno na wskutek pojawieniem się małego pająka na suficie. Mały pająk tka małą pajęczynę. Robi to od kilku miesięcy i konsekwentnie tworzy mały kokon.

Czy ludzie lubią pająki? Nie wszyscy, ale Pan Romuald jest ich prawdziwym koneserem. Niczym jubiler pracujący nad kształtem drogich kamieni przygląda się wybranym przypadkom i w jednym kadrze zawiera całe ich piękno. W swojej fotograficznej kolekcji ma pajęczyny okrągłe, owalne i podłużne. Ma pajęczyny na kwiatach, rozwieszone pomiędzy gałęziami i takie prawie latające. Niektóre z nich przypominają ozdobne, geometryczne  serwetki, inne są bardziej chaotyczne, jak rzucone na ziemię kawałki waty.

  Co jeszcze pojawia się na fotografiach Pana Romualda ? Nie znajdujemy na nich ludzi, nie ma też szerokich horyzontów ani sylwetek zwierząt. Jest za to natura w całej swej okazałości, uchwycona w momencie kiedy jedynie nieliczni ludzie są w stanie czuwania. Pan M. wstaje bardzo wcześnie rano, kiedy jest dużo rosy i mgły. Zabiera swój aparat i przygląda się temu jak powoli wstaje dzień. Widzi to, co nam na co dzień umyka. Przygląda się z temu z bliska, tak jak dzieci, które z zapałem pochylone nad kawałkiem ziemi podnoszą do oczu dorosłych dziwne skarby. Łapie strumienie pierwszego dziennego światła, które nie należą tak naprawdę do żadnej pory dnia. Z fotografii czuć  mroźne poranne powietrze i ciszę.

Fotograficznej pasji Pana Romualda towarzyszy też inne hobby. Inżynieryjną precyzję widoczną w konstrukcji pajęczych sieci autor rozwija w konstruowanych przez siebie wynalazkach pomagających mu fotografować. Akcesoriach, które pozwalają mu sięgnąć tam gdzie wzrok nie sięga, prototypach maszyn, na które zapewne nie jeden producent sprzętu fotograficznego spojrzałby z dużym zainteresowanie.

A więc co takiego jest w tych misternych sieciach kolegów małej Antoniny, że tak przyjemnie się na nie patrzy? Delikatność i siła, harmonia, zamysł inżynieryjny, sztuka opanowywania przestrzeni… Pan Romuald na pewno zna na to pytanie odpowiedź. On już na nie odpowiedział. Spójrzmy na fotografie!

Tekst: Anna Grajewska i Tomasz Wiech

Dom Kultuty INSPIRO1Dom Kultuty INSPIRO2Dom Kultuty INSPIRO3Dom Kultuty INSPIRO4Dom Kultuty INSPIRO5Dom Kultuty INSPIRO6Dom Kultuty INSPIRO12Dom Kultuty INSPIRO11Dom Kultuty INSPIRO9Dom Kultuty INSPIRO10Dom Kultuty INSPIRO8Dom Kultuty INSPIRO7Dom Kultuty INSPIRO13Dom Kultuty INSPIRO14Dom Kultuty INSPIRO15Dom Kultuty INSPIRO16Dom Kultuty INSPIRO17Dom Kultuty INSPIRO18Dom Kultuty INSPIRO20Dom Kultuty INSPIRO19

Dom Kultuty INSPIRO20Dom Kultuty INSPIRO19Dom Kultuty INSPIRO18Dom Kultuty INSPIRO17Dom Kultuty INSPIRO16Dom Kultuty INSPIRO15Dom Kultuty INSPIRO14Dom Kultuty INSPIRO13Dom Kultuty INSPIRO12Dom Kultuty INSPIRO11Dom Kultuty INSPIRO9Dom Kultuty INSPIRO10Dom Kultuty INSPIRO8Dom Kultuty INSPIRO7Dom Kultuty INSPIRO6Dom Kultuty INSPIRO5Dom Kultuty INSPIRO4Dom Kultuty INSPIRO3Dom Kultuty INSPIRO2Dom Kultuty INSPIRO1

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s