Wszyscy wiedzą, że jak czegoś nie widać to pewnie tego nie ma. Kiedy ktoś zgubi niewidzialną czapkę i nie należy ona do Witka, to czy jest to czapka nie Witka, czy raczej czapka niewidka? Czy można spóźnić się na autobus, który nie przyjechał i którego nikt nie widział? Czy ktoś chciałby jeść niewidoczne lody, albo na urodziny dostać niedostrzegalny prezent? Nie-wy-da-je-mi-się! A może właśnie mi się wydaje? Przecież powietrze jest, ale zwykle go nie widać, podobnie jak ilustratorów – przecież wiemy że są, choć często pozostają niewidoczni. Podobno teleskop pozwala zobaczyć to czego nie widać i prawdopodobnie można przez niego obserwować autorów i autorki książek dla dzieci? Oczywiście pod warunkiem, że nie jadą właśnie niewidzialnym autobusem, ubrani w czapki niewidki. Na ostatnich Literackich Chwilach poznaliśmy książkę “Teleskop Dziadka”, autorstwa Asi Olejarczyk.