Czasami dzieło sztuki przybywa z zagranicy i szuka swojego miejsca wśród lokalnych odbiorców. Mości się w kątach galerii i pręży na ścianach wystaw. Pragnie pokazać się dokładnie tak jak zaplanował to autor, wystawiając do światła płaszczyzny znaczeń, czy kryjąc w cieniu krzywizny tajemnicy. Chce kusić nadmiarem wrażeń, lub zawstydzać ich brakiem. Czasami odwraca się do publiki tyłem aby intrygować i prowokować. Odbiorca wie, że może je przygarnąć tylko wtedy, kiedy znajdzie dla nich miejsce w galeriach swych wspomnień, na ścianie pamięci. Będzie mógł je wtedy oglądać w dowolnym momencie i pod dowolnym kątem.